fbpx

Anne Marie houdt ervan patiënten te leren kennen

De Belgische Anne Marie heeft er al drie missies opzitten aan boord van de Africa Mercy. Tweemaal was ze hostess en een keer draaide ze mee in de keuken en de dining room. Maar het is niet voor de functie dat ze telkens terugkeert.

Zeven verdiepingen

“De voorbije periode was ik hostess in Kameroen. Ik ontving nieuwe vrijwilligers, nam hen mee naar hun kajuit en hielp met hun bagage, aangezien er geen lift is en 7 verdiepingen. Geloof me dat als je aan boord komt na een lange reis, je blij bent dat het bed opgemaakt is, met een pak koekjes ernaast.”

“Hostess zijn is een hele dagtaak die ik met plezier uitvoer, maar het is pas na mijn shift dat ik doe wat ik het liefste doe. Vanaf ik vrije tijd heb, zoek ik patiënten op. De voertaal aan boord is Engels, maar bijna alle patiënten spreken Frans. Gesprekken tussen een patiënt en de arts of met andere vrijwilligers verlopen dikwijls via een tolk. Als ik dan Frans spreek tegen patiënten valt die tussenpersoon weg en dat rechtstreekse contact betekent enorm veel voor hen, maar ook voor mij.”

De kleine Elisabeth

“Zeker kindjes voelen zich veel meer op hun gemak bij mij. Tijdens mijn eerste verblijf, in Benin, waren ze enorm blij dat ik ze in mijn armen nam en Frans met hen sprak, de officiële taal in Benin. Ik maakte aan boord kennis met de kleine Elisabeth die op dat moment in het Hope Center verbleef om op krachten te komen voor haar operatie een maand later.

“Ik was vanaf het eerste moment geraakt door haar, eerst en vooral door de enorme tumor, maar vooral door haar blije, optimistische karakter. Elke week ging ik Elisabeth opzoeken, ook na haar operatie. Ze kon niet ophouden om in de spiegel te kijken en ze was dolblij met mijn bezoek. Even later ging ze terug naar het Hope Center en ik ging haar gedag zeggen voor mijn terugkeer naar huis. Ik was heel ontroerd. Zij had nog altijd een stralende glimlach op haar gezicht en ze wachtte nog op een bijkomende esthetische operatie. Ik hoop dat het goed met haar gaat.”

Intens gelukkig

“Ook in Kameroen komen er prachtige gesprekken op gang en dat ontroert me. Je leert de mensen en hun situatie kennen. Je kan troost bieden in moeilijke momenten maar evengoed samen lachen. Leven op het schip met meer dan dertig nationaliteiten en mensen van alle leeftijden is ook zo intrigerend. Daarbovenop baadt het schip in de sfeer van patiënten wiens leven compleet verandert. Ze hebben een nieuwe toekomst gekregen en zijn oprecht gelukkig en dankbaar en dat voel je. Na elke missie wil ik meteen terug. Want leven aan boord van de Africa Mercy maakt me intens gelukkig.”