fbpx

“Maurinho was een voorbeeld voor andere patïenten”

Maurinho is een sterke en competitieve zesjarige. Hij is bezeten van voetbal, maar zijn kromme benen verhinderen dat hij kan spelen.

Maurinho van Mercy Ships België

“Ik herinner het me alsof het gisteren was”, vertelt de papa van Maurinho enthousiast. “Na de Wereldbeker van 2010 wist ik het zeker: ik noem mijn zoon Maurinho, naar de bekende coach José Mourinho.”

De naam blijkt erg toepasselijk als we zijn moeder horen vertellen over de competitiedrang van haar Maurinho. “Als hij iets wil bereiken, stelt hij alles in werk om het te halen. Niets of niemand brengt hem dan nog op andere gedachten. Maurinho wil altijd de eerste zijn. In de klas wil hij de beste zijn, als hij met vriendjes speelt moet hij de leider zijn. Dat was al zo van kleins af aan.”

Maurinho’s papa bevestigt, maar legt meteen ook de vinger op de wonde. “Maurinho gaat overal 100% voor, tot hij pijn krijgt in zijn benen. Dan botst hij op zijn eigen grenzen en realiseert hij zich dat hij een beperking heeft.”

Maurinho kreeg op zeer jonge leeftijd een kromming in de benen. Die verslechterde naarmate hij opgroeide. Zijn kromme benen weerhielden hem er echter niet van een passie voor voetbal te ontwikkelen. “Voetbal is alles voor hem”, legt zijn mama uit. “Als er ergens een match wordt gespeeld, krijg je hem met geen stokken weg vooraleer die gedaan is. Daarna komt hij wel bij zijn ouders zijn huiswerk maken op zijn krijtbord, want in de klas wil hij ook de eerste zijn. Hij is verzot op voetbal maar studeren doet hij ook graag.”

Extra pijn in plaats van genezing

Wanneer Maurinho drie is, stappen zijn ouders naar de lokale kliniek voor een oplossing. De dokters leggen een gipsverband rond de kromme benen om ze recht te maken. “Dat bracht niks op”, zegt Maurinho’s moeder kwaad. “In plaats van te genezen kreeg onze zoon enkel meer pijn in zijn benen.” De pijn werd zo erg dat kleine Maurinho niet meer naar school kon.

Enkele jaren later kwam nieuws over Mercy Ships het gezin toegewaaid. “We besloten meteen om hulp te zoeken voor onze zoon”, zegt Maurinho’s vader.

Gelukkig kwam Maurinho in aanmerking voor een gratis operatie op de Africa Mercy. Geheel in de lijn van zijn karakter maar puur toevallig, was Maurinho de eerste orthopedische patiënt op het schip. De operatie om Maurinho’s beentjes recht te zetten was een succes en toen zijn mama hem nadien wakker maakte, kon hij zijn ogen niet geloven. “Mijn benen zijn terug recht!” riep Maurinho verheugd. Hij geloofde zijn eigen ogen niet.

Niet meer ‘de trage’

Er wachtte Maurinho nog een hele revalidatieperiode, maar hij liet de verpleegsters op het schip zien uit welk hout hij was gesneden. Verpleegster Jenny herinnert het zich nog goed. “De eerste patiënt zet altijd de toon voor andere patiënten op het schip”, zegt ze. “Ofwel is dat gedreven ofwel ondergaan ze het hele proces. Maurinho, met zijn sterke wil en karakter, was een voorbeeld voor de andere patiënten.”

Om opnieuw te leren stappen na de operatie, wandelen tal van patiënten op en af door de gang. Op krukken en in gipsverbanden doorgaans een trage stoet. Niet zo met Maurinho, die de stoet moet aanvoeren. Wanneer de groep omkeert loopt hij plots achteraan. Gedreven als hij is wurmt hij zijn gipsbenen tussen de andere patiënten opnieuw naar voor. “Hij leerde vliegensvlug omgaan met zijn krukken. Vroeger was hij de trage dus nu wil hij overal vooraan lopen”, zegt verpleegster Nicole.

Weken gaan voorbij om zijn benen opnieuw te leren gebruiken. Zijn nieuwe benen zijn wel recht, maar nog niet sterk genoeg. Toch wordt Maurinho al meermaals op het dek gespot. Hij speelt mee voetbal op zijn krukken met andere kindjes.

Traantjes

Het moment breekt eindelijk aan waarop zijn gips er af mag. Waar andere kinderen makkelijk bang worden van het apparaat dat de gips doorslijpt, doorstaat de zesjarige Maurinho het zonder verpinken. Hij is vooral nieuwsgierig en enthousiast. Jammer genoeg wijzen nieuwe beelden uit dat hij nog langer zal moeten genezen met een ander gipsverband. Pas dan krijgt het noodlot de dappere Maurinho klein en rollen er dikke tranen over zijn wangen.

Al gauw schudt Maurinho het gevoel van zich af. Er is een einddoel, en dat kan wel nog even wachten. Verbeten zet hij door, en zijn fysiotherapeute Stefanie is erg tevreden over zijn inspanningen. “Maurinho verlangt er naar te lopen. Hij spant zich heel hard in en doet getrouw zijn oefeningen. Een echte doorzetter.”

Terug naar huis

Maurinho maakt goede vorderingen en na nog een paar weken mag de gips er nu voorgoed af. Zijn moeder is dolblij. “Zijn benen zijn niet langer krom, hij is zo blij nu”, zegt ze terwijl ze naar haar oogappel kijkt. “Vandaag kunnen we eindelijk naar huis.”

Thuis aangekomen bloeit Maurinho helemaal open. Hij loopt en klimt zoals baasjes van zijn leeftijd moeten doen. Wanneer hij maar kan, speelt hij met zijn voetbal. Zijn moeder contacteerde eveneens de schooldirecteur, om te kijken of Maurinho terug naar school kon komen. “Dat kon en zoals gewoonlijk laat hij er geen gras over groeien”, zegt moeder fier. “Het was alsof hij het schooljaar gelijktijdig met zijn vriendjes begonnen was, zo weinig achterstand heeft hij. Ondertussen doet hij erg zijn best en is hij al de tweede van de klas!”

Zou Maurinho ondertussen al de slimste zijn van de klas? Wij bij Mercy Ships geloven alvast van wel.

Bekijk ook dit verhaal

Bekijk meer verhalen

Er is een immense nood. Aan de lange rij patiënten lijkt geen einde te komen. Elke keer weer word ik geraakt door de de vele patiënten met ernstige medische problemen.

Vrijwillig Chirurg

Dr. Gary Parker