fbpx

Sambany gaat naar huis

Na dagen lopen kwam Sambany bij ons hospitaalschip de Africa Mercy aan. Vertwijfeld vroegen wij ons af of hij nog te redden was. Gezamenlijk hebben we het risico van een operatie genomen. Onze chirurgen waren 12 uur aan het opereren. Onze levende bloedbank van 17 vrijwilligers zorgde voor verversing van tweemaal zijn hoeveelheid bloed. De tumor woog bijna 7,5 kg. De operatie lukte en na 19 jaar was Sambany van zijn ongeziene tumor verlost. De nabehandeling duurde nog enige tijd maar toen mocht Sambany naar huis. Een team van vrijwilligers begeleidde hem naar huis. Een verhaal apart.

De Sambany club

Het was een tocht met zes Mercy-Shippers die 5 dagen onderweg waren. Door rivieren en rijstvelden, op en neer tot een hoogte van zowat 825 meter. Vaak ploeterend door de modder, met kano’s en veel andere onverwachte hindernissen. Maar de ervaring was de moeite waard. De Sambany club (zoals deze bemanningsleden zichzelf noemden) bracht Sambany terug naar huis.

De vrouw van Sambany ziet hem voor de eerste keer zonder de tumor.
Niemand was zo blij als Barazafy, de vrouw met haar kleurrijke hoed, de stralende glimlach en de duimen altijd omhoog. Ze zei: “Heel onze familie dacht dat hij dood was. Ik wist niet wat ik moest beginnen.”
Hoe anders voelt Barazafy zich nu. Met kloppend hart en grote blijdschap zag ze haar man na 5 maanden weer terug. En dan beschrijft zij hoe ze hem voor de eerste keer weer terug zag zonder die weerzinwekkende tumor: “Ik herkende Sambany niet ! … Ik zei “Ben jij dat? Ik was werkelijk dolgelukkig.”

De reactie van de zus van Sambany.
Het team ontmoette de zus van Sambany in een dorp op weg naar zijn thuisdorp Sahanomby. Hoogst verbaasd riep zij:
“Het kolossale ding is weg! Wat een verrassing! Dat ding was zo groot als zijn hoofd! Wij hadden alle hoop voor hem al opgegeven en gezegd dat hij niet meer behandeld kon worden.”
Ze bekeek haar broer en zei: “Jij hebt echt een tweede kans gekregen.”

Eindelijk thuis
Sambany en zijn vrouw Barazafy gingen na thuiskomst direct naar het centrum van hun dorp. Daar hebben zij gebeden om vervolgens zich te begeven naar een kleine houten hut. Dit te midden van verbaasde en intrigerende blikken van de andere dorps-bewoners, die beurtelings de hut kwamen binnenlopen en aandachtig luisterden naar het verhaal van een man waarvan ze dachten dat die enkele maanden daarvoor zou sterven.
Met verbijstering staarden ze naar het wonder dat ze mochten ervaren.

Radio, Dans, Feest
De reis van Sambany begon met de radio (waar hij het verhaal hoorde over Mercy Ships) en eindigde met een radio. Langs onze route waren de bergen van Madagaskar vol muziek van zijn radio (inclusief ‘Alouette’ en de liedjes van One Direction). Flavy, zijn kleinzoon en Sambany lieten nu en dan hun innerlijke emoties de vrije loop in spontane danspasjes (een van de dansjes van Sambany leek op tap-dancing). De nacht van de terugkeer van Sambany was zijn radio het muzikale centrum van een dansfeest ter ere van zijn genezing. Wij vroegen Barazafy of zij met hem zou dansen. “Ja zeker!” zei ze, heel het dorp zal met hem dansen!”

Vaarwel Sambany
De volgende morgen, na zijn thuiskomst, organiseerde het dorp een ceremonie voor Mercy Ships, die hem een nieuwe kans in het leven had geschonken. Met een gift van drie kuikens en een zak rijst, heeft de spirituele leider van Sahanomby een hartelijke en dankbare toespraak gehouden. Het afscheid viel zwaar. Alle dorpelingen deden het Mercy Ships team uitgeleide. Bij het afscheid van Sambany en Barazafy was in hun ogen niets anders te zien dan geluk. Het geluk van een man en zijn familie, bevrijd van een vreselijke last, die nu een nieuw leven kunnen beginnen.

Bekijk ook dit verhaal

Kijk hoe Sambany werd herenigd met zijn vrouw.

Bekijk meer verhalen

Er is een immense nood. Aan de lange rij patiënten lijkt geen einde te komen. Elke keer weer word ik geraakt door de de vele patiënten met ernstige medische problemen.

Vrijwillig Chirurg

Dr. Gary Parker