fbpx

Cath Luyten aan boord van het ziekenhuisschip

23 november 2018

“Het komt pas echt binnen als je ter plekke bent geweest: de mensen met verschrikkelijke aandoeningen aan boord, tumoren, misvormde benen, noma, noem maar op. Het zijn mensen als jij en ik, maar die geen eerlijke kans op een leven hebben gekregen. Hoe Mercy Ships die mensen hoop en genezing geeft, dat is ongelooflijk,” zegt Cath Luyten bij haar terugkomst uit Guinee, waar ze aan boord ging van ons ziekenhuisschip.

Met blote voeten op straat

Cath Luyten liet haar gezin (zoon Bill en echtgenoot Frank Raes) een weekje achter om ons ziekenhuisschip te bezoeken in Conakry, de hoofdstad van het West-Afrikaanse land Guinee. Ze was al wel in Zuid-Afrika geweest maar nog nooit in het veel armere Sub-Sahara Afrika.

“In de vrij gammele luchthaven dacht ik nog dat het best meeviel”, zegt Cath. “Overal zag ik lachende gezichten om me heen. De rit van de luchthaven naar de haven is amper 3 km, maar dat was genoeg om meteen te beseffen dat de mensen hier extreem weinig tot niks hebben. Wat je ziet tart alle verbeelding, en dit is dan nog de stad. Mensen met blote voeten op straat, gammele hutjes met golfplaten, vuurtjes overal die onveilig gestookt worden, dat doe je allemaal niet voor de lol, denk ik.”

 

Cath en Aisha samen de loopplank op

“Het gevoel van miserie, van ongeluk en armoede bleef niet lang duren”, vervolgt ze. “Ik ging namelijk snel aan boord van de Africa Mercy. Daar kwam ik in contact met de vrijwilligers van Mercy Ships. Iedereen engageert zich om de problemen aan te pakken en dat voel je. Zij betalen zelf hun reis en hun verblijfkosten aan boord, dus dat spreekt boekdelen over hun motivatie. Dan krijg je mensen die uit een bepaald soort hout zijn gesneden. Dat warme gevoel van saamhorigheid dat ontstaat omdat iedereen de wereld een stuk beter wil maken, dat zal me het meeste bijblijven.”

“De patiënten zijn ook vol hoop, omdat zij na soms jaren afzien eindelijk een oplossing krijgen voor hun aandoening”, voegt Cath Luyten eraan toe. “Het mooie is dat elke patiënt een uniek verhaal heeft, met een begin, midden en eigenlijk altijd een goede afloop.”

“Ik zal nog veel terugdenken aan Aisha, een heel klein, schattig meisje. Zij had vanaf haar geboorte een aandoening waardoor haar beentjes verkeerd groeiden. In plaats van recht te groeien groeiden haar benen in een O-vorm. Ondertussen is zij zes jaar, en zij leeft al heel lang met die misvormde benen. De eerste aanblik is verschrikkelijk, want hoe kan het dat dit kind hier al zolang mee rondloopt? Wij zijn samen de loopplank opgewandeld, wat niet evident was voor Aisha.”

Cath Luyten op deck 7 met voetbal en patiënt van Mercy Ships

“Waarom zouden we geld geven aan iets of iemand uit Afrika?”

“Ze is de volgende dag meteen geopereerd,” zegt Cath Luyten. “Na de operatie zag ik hoe de dokters haar beentjes in gips legden, beentjes die nu mooi recht stonden. En de dag nadien zal Aisha ontwaken, dan zal ze zien dat haar beentjes recht staan. Dat wil zeggen dat zij de komende jaren achter de bal zal kunnen aanlopen. Samen, met haar vriendjes, als nooit tevoren. Dat was het moment waarop ik besefte dat Mercy Ships echt wel het verschil maakt.”

“Heel vaak wordt er thuis gedacht ‘Waarom zouden we geld geven aan iets of iemand in Afrika, we hebben hier ook nog wel wat te doen’. Hier zie je dat die verhalen personen zijn met een gezicht en een eigen leven, mensen zoals u en ik… Ik snap dat mensen sceptisch zijn, dat ze denken ‘het is zo ver weg,’. Als mensen geen persoonlijke band hebben met iets of iemand zijn ze afstandelijker en minder geneigd om hulp te bieden. Ik hoop dat ik wél een gezicht kan plakken op die verhalen om de mensen thuis te overtuigen.”

Kans op een beter leven

“Ik ben zelf in hetzelfde bedje ziek, maar ik heb hier beseft dat Aisha en Aminata echt bestaan. Net zoals al die andere mensen die zitten te wachten. Het gaat om mensen met evenveel recht op een geslaagd leven en op gelukkig zijn. In plaats van nog maar eens een app te kopen, om nog eens een filmpje te bekijken op televisie… kan je eigenlijk beter die €40 storten. Ik denk dat je daar veel meer voldoening uit haalt, door het besef dat je iemand een kans op een beter leven geeft.”

“Zo veel mensen die zich inzetten, ik word daar alleen maar blij van. Dat dat nog bestaat, mensen die voor andere mensen zorgen. En ik hoop dat de mensen in België beseffen dat zij dat ook kunnen doen. De Vlaamse Maggi bijvoorbeeld, die als vrijwilligster het ziekenhuisschip poetst. Ik heb zelf mogen zien wat Mercy Ships doet voor de armste mensen ter wereld.  Ik zou zeggen: help de vrijwilligers die dat doen!”

Het verhaal van Aisha