Nieuwjaarsspeech Bert van Dijk, vrijwilliger & voorzitter – 24 februari 2026

Beste vrienden van Mercy Ships België,

Het is goed om zoveel bekende maar ook onbekende gezichten te zien in deze prachtige locatie georganiseerd door onze fantastische ambassadrice Kathleen Gouwy.

Vandaag staan we hier samen aan het begin van een nieuw jaar. Een nieuw hoofdstuk, vol nieuwe kansen.

Jullie inzet — soms zichtbaar, vaak achter de schermen — maakt een wereld van verschil. Aan boord van onze schepen staan vrijwilligers letterlijk aan de frontlinie, daar waar hoop en genezing tastbaar worden voor mensen die anders nooit toegang zouden hebben tot zorg.

Maar ook hier in België bestaat een frontlinie: mensen die middelen werven, nieuwe vrijwilligers inspireren, onze missie bekendmaken, deuren openen en harten raken. Zonder jullie inzet hier, zou het werk daar niet mogelijk zijn.

Samen vormen jullie één keten van hoop. Elke schakel is even waardevol en draagt bij aan het grotere verhaal dat Mercy Ships schrijft.

En dat betekent ook dat we als organisatie helder moeten zijn. Dat we de juiste mensen op de juiste plaats willen zetten, zodat we samen kunnen groeien en bloeien. Dat vraagt soms moedige beslissingen, niet om te oordelen, maar om talenten optimaal tot hun recht te laten komen.

Onze organisatie moet blijven bewegen, blijven leren, blijven aanpassen — om trouw te blijven aan ons doel om genezing, waardigheid te hoop brengen aan mensen die dat het hardst nodig hebben. En laat me duidelijk zijn: dat is niet in Groenland zoals sommige media beweren.

Dit jaar begon niet alleen met plannen en ambities. In de eerste maand van dit nieuwe jaar hebben we onverwacht afscheid moeten nemen van onze geliefde Rit Borremans. Een van onze eerste vrijwilligsters. Een vrouw die 21 missies heeft uitgevoerd en overal waar ze kwam licht bracht.

In het rouwregister schreven we woorden die haar zo treffend beschrijven:

Rit, eerste onder ons, een hart dat gaf zonder te vragen, handen die genezing brachten waar nood en hoop elkaar raken.

Haar eenvoud, haar trouw, haar stille moed— zij blijven ons richting geven. Wij zullen haar missen en haar naam met dankbaarheid bewaren.

En terwijl we haar herinneren, kijken we terug maar ook vooruit.

We mogen trots zijn op wat we het afgelopen jaar samen hebben gerealiseerd. Met meer dan 3.600 operaties, medische training aan 838 zorgmedewerkers uit 13 Afrikaanse landen door 3.240 vrijwilligers uit 75 landen. En dit jaar in Sierra Leone, Madagaskar en Ghana. We weten dat we het nog beter kunnen. Stap voor stap. Soms grote stappen, maar veel vaker: kleine stappen die samen een groot verschil maken.

We blijven een organisatie waar vrijwilligers de kern vormen, maar waar medewerkers ook essentieel zijn voor continuïteit en professionaliteit. En we zijn dankbaar voor de nieuwe gezichten die ons team versterken.

We blijven ook werken aan een optimale samenwerking met onze partners.

En wanneer we vooruitkijken, zijn er drie woorden die van een mens een mens maken. Drie woorden die ons helpen om samen te groeien, samen te bouwen, samen te dienen.

1. Dank jullie wel voor alles wat jullie doen — en vooral voor wie jullie zijn.
2. Sorry dat we niet altijd goed geluisterd hebben of soms verkeerde beslissingen hebben genomen. We leren. We groeien. En we willen het beter doen.
3. Alstublieft: blijf aan boord. Blijf deel van deze missie. Blijf mee levens redden.

Laat me eindigen met een gedachte die mij persoonlijk raakt. Er is een boek waarin 365 keer staat: “Wees niet bang.” Inderdaad, de Bijbel. Een dagelijkse uitnodiging om niet te verkrampen, maar te vertrouwen.

Laten we steeds weer durven om hoop zichtbaar te maken, elke dag opnieuw. Want zoals de filosoof Kierkegaard zei: “Durven is even je evenwicht verliezen, maar niet-durven is jezelf verliezen.”

Dus laten we er samen voor gaan. Met lef. Met durf! Met vertrouwen. En met liefde als kompas.

Dank jullie wel.

Bert