Meer dan tien jaar droeg Vaviroa niet alleen een groot gezwel aan haar hals met zich mee. Ze droeg ook het verdriet van het verlies van haar enige zoon, de eenzaamheid van een leven alleen en de dagelijkse onzekerheid over hoe ze de volgende dag zou doorkomen. Toch bleef ze geloven in de kracht van mensen. Dankzij een oplettende verpleegkundige, de steun van haar dorpsgenoten en de vrijwilligers van Mercy Ships kreeg ze eindelijk de kans op een gratis levensveranderende operatie. Haar verhaal toont hoe één helpende hand het begin kan zijn van een volledig nieuw hoofdstuk.

Meer dan een gezwel

Al meer dan tien jaar leefde Vaviroa met een steeds groter wordend gezwel aan haar hals in het kleine dorp Madirovalo in Madagaskar. Maar het gezwel was slechts een deel van haar verhaal. Achter de zichtbare zwelling schuilde een vrouw die ook een onzichtbare last met zich meedroeg. Vroeger werkte Vaviroa als landbouwster in Mahajanga. Elke ochtend stond ze vroeg op om haar velden te verzorgen. Naarmate het gezwel groter werd en een oude beenblessure haar steeds meer hinderde, werd het zware werk echter onmogelijk. “Ik heb geen pijn en ik kan nog goed ademen,” vertelt ze. “Maar door mijn leeftijd en mijn been ben ik gestopt met werken.” Alsof dat nog niet zwaar genoeg was, verdween acht jaar eerder haar enige zoon spoorloos. De politie en mensen uit haar gemeenschap zochten dagenlang naar hem, maar hij werd nooit teruggevonden. Sindsdien leeft Vaviroa alleen.

Een gemeenschap die haar niet losliet

Hoewel ze haar zoon verloor en haar inkomen wegviel, stond Vaviroa er nooit helemaal alleen voor. De mensen uit haar dorp bleven haar steunen. “Sommige mensen uit ons dorp geven me eten voor mijn dagelijkse behoeften,” vertelt ze zacht. “Ze geven me zelfs kleren.” Ook zelf bleef ze iets betekenen voor de mensen rondom haar. Ze bracht graag tijd door met anderen, droeg gedichten voor om kinderen aan te moedigen om te studeren en hielp jonge mannen om hun gevoelens onder woorden te brengen. “Ik ben graag onder de mensen,” zegt ze. “Ik draag graag gedichten voor. En als ik genezen ben, wil ik ook een gedicht schrijven voor Mercy Ships.”

Eén verpleegkundige maakte het verschil

Eén van de mensen die haar verhaal kende, was Ester, een verpleegkundige in een nabijgelegen gezondheidscentrum. Ze zag Vaviroa regelmatig voorbijwandelen met het opvallende gezwel aan haar hals. Toen Ester via een nicht die in Toamasina woonde hoorde dat Mercy Ships opnieuw naar Madagaskar zou komen, besloot ze meteen naar Vaviroa te gaan. Ze vertelde haar dat het ziekenhuisschip gratis operaties zou aanbieden. Er was alleen één groot probleem. Het screeningscentrum lag meerdere dagen reizen van haar dorp vandaan en Vaviroa had geen geld om er te geraken. Ester twijfelde geen seconde. Ze betaalde twee keer haar vervoer naar het screeningscentrum. Later hielp ze haar ook tot aan het verzamelpunt vanwaar een bus naar Toamasina vertrok voor de medische onderzoeken. De reis was lang en vermoeiend, maar bracht Vaviroa uiteindelijk naar de Africa Mercy®, waar vrijwilligers uit alle hoeken van de wereld haar warm ontvingen.

Een nieuw hoofdstuk begint

Tijdens de eerste onderzoeken merkten de zorgverleners nog iets anders op. Niet alleen het gezwel had jarenlang haar leven beïnvloed. Ze stapte met behulp van een eenvoudige stok en haar slippers werden letterlijk bij elkaar gehouden met een elastiek die eigenlijk bedoeld was als knelband na een bloedafname. “Haar wandelstok was eigenlijk gewoon een tak,” vertelt vrijwillig kinesitherapeut Kalinda Ramsaran uit Canada. “En haar slippers probeerde ze bijeen te houden met een elastiek die ze had meegenomen van haar laatste bloedonderzoek.”

Het revalidatieteam ontdekte al snel waarom stappen zo moeilijk voor haar was. Toen Vaviroa nog een kind was, viel ze uit een boom en brak ze haar been. Omdat de breuk nooit correct genezen was, was haar ene been uiteindelijk vijf centimeter korter geworden dan het andere. Nog vóór haar operatie kreeg ze daarom een degelijke kruk en maakten de therapeuten een tijdelijke aangepaste schoen zodat ze opnieuw stabieler kon stappen. Daar bleef het niet bij.

Een eenvoudige oplossing met een levenslang effect

De vrijwilligers wilden haar ook voor de lange termijn helpen. Daarom maakte de schrijnwerker aan boord een houten verhoging die stevig onder haar schoen bevestigd kon worden. “Onze fantastische schrijnwerker maakte een houten platform dat onder haar schoen geschroefd wordt,” vertelt Kalinda. “Wanneer haar schoenen versleten zijn, kan ze het eenvoudig op een nieuw paar bevestigen. Zo zal ze deze oplossing waarschijnlijk de rest van haar leven kunnen gebruiken.” Met haar aangepaste schoen wandelt Vaviroa vandaag stabieler dan ze in jaren heeft gedaan. Daardoor durft ze opnieuw vooruit te kijken. “Wanneer ik na mijn operatie terug thuis ben,” vertelt ze, “wil ik financiële steun proberen te vinden om eenden of ganzen te kweken. Zo hoop ik opnieuw zelf mijn eigen inkomen te verdienen.” Daarnaast wil ze vooral ook Ester opnieuw bezoeken om haar persoonlijk te bedanken voor alles wat ze voor haar gedaan heeft.

Een gedicht als dank

Voor ze de Africa Mercy® verliet, hield Vaviroa haar belofte. Ze schreef een gedicht voor de vrijwilligers die haar hadden verzorgd. “Bedankt Mercy Ships voor jullie zorg,” schreef ze. “Wat een prachtige zegen hebben jullie hier gebracht.” Binnenkort keert Vaviroa terug naar haar dorp. Niet alleen zonder het gezwel dat jarenlang zichtbaar aanwezig was, maar ook met nieuwe plannen, nieuwe mogelijkheden en vooral opnieuw hoop. Haar verhaal laat zien dat echte verandering nooit door één persoon alleen wordt gedragen. Het begint bij een verpleegkundige die niet wegkijkt, bij dorpsgenoten die blijven helpen en bij vrijwilligers die hun tijd en talent inzetten om levens te veranderen.

Ook u kunt mee het verschil maken. Dankzij de steun van donateurs kan Mercy Ships mensen zoals Vaviroa een nieuwe toekomst geven, met gratis chirurgie, revalidatie en vooral de kans om opnieuw volwaardig deel uit te maken van hun gemeenschap.

> JA, ik doe een gift voor mensen zoals Vaviroa