“Wanneer iemand na jaren opnieuw kan zien, kan ik mijn tranen niet bedwingen”
Na zijn eerste missie met Mercy Ships, begin 2025, wist verpleegkundige Jan Simons het vrijwel meteen: dit zou geen eenmalig avontuur blijven. De ervaring aan boord van het ziekenhuisschip heeft hem niet alleen professioneel, maar ook persoonlijk veranderd. “Mijn jarenlange ervaring kunnen inzetten in deze omgeving is ongelooflijk betekenisvol”, vertelt Jan. “Het heeft mij als persoon doen groeien op een manier die ik zelf niet had zien aankomen.”
Momenten die blijven hangen
Wat Jan telkens opnieuw raakt, zijn de momenten vlak na een oogoperatie. “De dag na de operatie, als de oogschelp verwijderd wordt, dat gevoel is onbetaalbaar”, zegt hij. “Sommige patiënten zijn jarenlang blind geweest. Wanneer ze opnieuw licht zien, of voor het eerst hun familie herkennen, breekt er iets open.”
Er wordt gezongen, gehuild, omhelsd. Dankbaarheid vult de ruimte. “En eerlijk? Dan hou ik het zelf ook niet droog”, geeft Jan toe. “Het zijn tranen van geluk: bij de patiënt, bij de familie én bij mij. Hoe bijzonder is het om op zo’n moment iets te mogen betekenen?” Zijn beslissing om opnieuw aan boord te stappen van een Mercy Ships-schip was dan ook snel gemaakt.
(Lees verder onder de foto)
Steun van het thuisfront
Thuis hoefde Jan niemand te overtuigen. “Mijn partner zei meteen: als dat je droom is, dan moet je gaan. Zo vaak als je wil.” Jan werkt als zelfstandige verpleegkundige en instrumentist voor vijf verschillende privéziekenhuizen en -praktijken. Dat vraagt een strakke planning, maar hij voelt zich gesteund door de artsen met wie hij samenwerkt. “Hun flexibiliteit is hun manier om bij te dragen. Zo maken zij het mogelijk dat ik dit werk kan blijven doen.”
Die zelfstandigheid biedt vrijheid, maar kent ook een keerzijde. “Tijdens een missie heb ik geen inkomen, terwijl de vaste kosten blijven doorlopen.” Daarom zoekt Jan regelmatig financiële steun via donateurs. “Die hulp is van onschatbare waarde. Ik ben daar enorm dankbaar voor.”
Tweede missie, zelfde functie
In oktober 2025 kon zijn tweede missie beginnen. Jan ging opnieuw aan boord als ophthalmic team leader en kreeg de verantwoordelijkheid om het oogprogramma mee op te starten.
“De operatieruimtes, administratie en de patiëntenflow: alles moest worden opgebouwd”, legt hij uit. “Ik had overleg met sterilisatie, dagziekenhuis, medical officers en leidinggevenden. Die vrijheid om mijn eigen expertise in te brengen, en het vertrouwen dat ik krijg, werken enorm motiverend.”
Dat hij het schip al kende, maakte een groot verschil. Ongeveer zestig procent van de leidinggevenden was dezelfde als tijdens zijn eerste missie. “Je voelt je sneller thuis. Je werkt efficiënter, met meer rust en zelfvertrouwen.”
Volgens Jan is een tweede missie fundamenteel anders dan een eerste. “Je voelt je meer verbonden met de community. Ik ken intussen veel mensen, zowel aan boord als in België, op het hoofdkantoor in Antwerpen.”
(Lees verder onder de foto)
Een plek waar iedereen gelijk is
Wat Jan misschien nog het meest bijblijft, is de sfeer aan boord. “Iedereen is behulpzaam. Soms denk ik: dit is eigenlijk de ideale wereld.”
Status speelt er geen rol. “Het maakt niet uit welke functie je hebt, welke kleren je draagt of met welke auto je rijdt. Iedereen is gelijk. Iedereen is daar met hetzelfde doel: anderen helpen.”
Vooruitkijken
Ook de toekomst staat alweer in het teken van Mercy Ships. In 2026 staan er twee nieuwe missies gepland: één in april en een tweede later dat jaar.
“Ik kijk daar enorm naar uit”, besluit Jan. “En ik ben dankbaar. Voor mijn partner, mijn familie, mijn werkgevers, mijn donateurs en vooral voor mijn patiënten. Zij herinneren mij elke dag waarom ik dit blijf doen.”
