fbpx

Vrijwilligerswerk met een grote impact

Eind mei deed Catherine twee weken lang vrijwilligerswerk als anesthesist aan boord van de Africa Mercy in Kameroen. Het was kort maar krachtig vertelt ze: “Buitengewoon hoe snel Mercy Ships nieuwe vrijwilligers laat meedraaien in de grote machine die het schip is.”

“Na de eerste drukke infodag ging ik meteen aan de slag in de operatiekamer en dat voelde niet eens vreemd aan. Want omdat het ziekenhuisschip zo professioneel uitgerust is, was het materiaal bijna net hetzelfde als dat van mijn job in België. Hét grote verschil met mijn vrijwilligerswerk als anesthesist tegenover thuis, zat hem vooral in wat zo’n operatie betekent voor die extreem zieken. Hun leven verandert helemaal van de ene dag op de andere. Dat is in België niet altijd het geval.”

Laatste kans op operatie

“Ik denk nog vaak terug aan een meisje dat in een vluchtelingenkamp verbleef met haar gezin. Ze had een open lipje dat moest gesloten worden, maar had te kampen met een longontsteking en had daarbovenop nog een opstoot van malaria gekregen. Ze was zo mager en breekbaar dat we erg twijfelden om haar te opereren. In België zouden we zulke patiënten eerst laten recupereren voor we ze laten inslapen voor de operatie.”

“In haar geval besloten we toch het gecontroleerd risico te nemen omdat het haar enige kans was op een gratis operatie. Met een gesloten lip kan ze beter eten en leren praten en zal ze zich aanzienlijk beter kunnen ontwikkelen om iets van haar leven te maken. Het raakte me erg toen zij van boord ging, maar ik was blij dat we haar konden helpen.”

Schrobbende chirurg

“Wat ik er zo leuk aan vond, was dat ik opnieuw verliefd werd op mijn vak en het kon beoefenen voor hen die het het meeste nodig hebben. En vrijdag na de laatste shift poetst iedereen samen de operatiekamer van vloer tot plafond. In België is het ondenkbaar dat de chirurg op het einde van de dag de muren staat te schrobben.”

“Die atmosfeer is gewoonweg fantastisch: iedereen is gelijk op het schip en zet zich belangeloos in voor zijn medemens. Dat meemaken is een prachtige ervaring en ik hoop dat ik samen met mijn echtgenoot, een orthopedist, nogmaals kan helpen op het ziekenhuisschip.”