Twee weken lang ruilde buikwandchirurg en hoogleraar Marc Miserez het vertrouwde UZ Leuven in voor de Global Mercy, het grootste ziekenhuisschip ter wereld. In Sierra Leone zette hij zijn jarenlange expertise in als vrijwilliger voor patiënten die vaak veel te laat geholpen worden. Een ervaring die hij tegelijk avontuurlijk, intens en bijzonder leerrijk noemt.

Waarom koos je voor vrijwilligerswerk bij Mercy Ships?

“Voor mij speelde het avontuurlijke aspect een grote rol. Ik ben chirurg, maar ik hou ook van het water en ik zeil graag. Opereren op een schip, volledig uitgerust met moderne faciliteiten, aan de andere kant van de wereld… dat spreekt toch tot de verbeelding.”

Nochtans was het niet zijn eerste humanitaire ervaring. Twee jaar eerder ging hij al op missie met Revive. “Dat was een heel warme ervaring. We werden als team van twaalf mensen gedropt met een container om operaties uit te voeren. Het samenhorigheidsgevoel was fantastisch, maar ik miste daar soms het professionalisme en degelijke infrastructuur.”

Mercy Ships bood precies die combinatie waar hij naar zocht.
“Mijn werk als chirurg, iets betekenen voor mensen in Afrika en tegelijk het avontuur van werken op een schip. Die drie elementen samen hebben me over de streep getrokken.”

Zijn je verwachtingen ingelost?

“Absoluut. De Global Mercy is enorm groot en voelt echt als een familie. In het begin was het wel even overweldigend. Alles is groots en professioneel, en in het operatiekwartier merk je duidelijk een Amerikaanse werkwijze. Als Vlaming is dat toch even wennen.”

Welke operaties deed je aan boord? Was dat anders dan in België?

Wat de pathologie betreft voelde hij zich meteen thuis. “Ik voerde vooral buikwandchirurgie uit, voornamelijk liesbreuken. Dat doe ik al meer dan 25 jaar, dus ik voelde me meteen als een vis in het water. Het gaf mij rust dat er vooraf duidelijk was afgestemd op mijn expertise.”

Toch was het werk uitdagender dan verwacht. “De liesbreuken die je daar ziet, zijn vaak groter en complexer dan bij ons. Belgische patiënten melden zich veel vroeger aan. Hier zag ik aandoeningen die al jaren aanslepen. Dat maakt het technisch uitdagend, maar ook enorm leerrijk.”

Een uitspraak van een collega bleef hangen. “Een Belgische chirurg zei me ooit: ‘Marc, als je geen breuken hebt geopereerd in Afrika, mag je jezelf geen herniachirurg noemen.’ Daar zit eigenlijk heel veel waarheid in. Die ervaring neem je mee voor de rest van je carrière.”

Je ging mee als ‘secondary surgeon’. Hoe voelde dat?

“Bij een eerste missie start je meestal als secondary surgeon. Je assisteert dan vooral de primary surgeon en leert de werking van het schip kennen. Ik had het geluk dat ik samenwerkte met een chirurg van mijn leeftijd, waardoor de verantwoordelijkheden al snel gelijk verdeeld werden. Dat gaf veel vertrouwen.”

Is er een moment dat je bijzonder geraakt heeft?

Hij moet niet lang nadenken. “Het geheel heeft me allemaal diep geraakt. Je voelt hoe groot de sociaal-economische impact van zo’n aandoening is op het leven van mensen. Dat je daar een klein verschil kan maken met een hele grote impact voor de patiënt, dat blijft binnenkomen.”

Komt er een vervolg?

“Zeker. Mijn plan is om tot aan mijn pensioen of emeritaat om de twee jaar een humanitaire missie te doen. Ik denk nu al na over een volgende missie in 2027. Ik blijf daarover in gesprek met Mercy Ships, en hoop dat ik met mijn ervaring nog vaak kan bijdragen.”

Marc Miserez is een Belgische chirurg en hoogleraar aan het UZ Leuven, gespecialiseerd in buikwand- en herniachirurgie. Hij combineert zijn klinische werk met onderzoek en onderwijs, en wordt internationaal erkend als expert in complexe abdominale ingrepen.

> Geïnspireerd door het verhaal van Marc? Kijk hoe ook jij kan helpen als vrijwilliger bij Mercy Ships.