Kwam je de afgelopen dagen de nieuwe campagne van Mercy Ships tegen? Dan zag je de beklijvende beelden van de driejarige Umu uit Sierra Leone. Het kleine meisje was ten dode opgeschreven. De tumor in haar hals, waarmee ze was geboren, was tijdens de drie eerste jaren van haar jonge leven ongenadig uitgegroeid tot een immens gezwel.
Hamadou was 4 jaar oud toen hij naar de Africa Mercy in Senegal kwam. Toen al had hij geleerd hoe hij om moest gaan met de lichamelijke beperkingen van zijn gespleten lip. Een opening in zijn bovenlip beïnvloedde zijn manier van eten en drinken en de manier waarop zijn tanden groeiden.
Khoudia was tien jaar oud toen er langzaam een bult op haar wang ontstond. Acht jaar lang bleef de gezichtstumor groeien. Khoudia’s hoop ebt langzaam weg, totdat ze hoort over het werk van Mercy Ships.
Toen mama Sifaye na vier zonen van haar dochter Mariama beviel, verheugde ze zich erop het meisje te zien opgroeien tot een sterke, onafhankelijke vrouw. Maar toen Mariama 4 jaar oud was, begonnen haar benen naar buiten te buigen. Sifaye: ‘Toen ik haar benen zo zag, maakte ik me grote zorgen.’
Wat voor mama Ndiate het mooiste moment van haar leven moest zijn, sloeg plots om in een ware nachtmerrie. Haar baby Diarra werd geboren met een dubbel gespleten lip. Mama Ndiate is kapot van verdriet. “Mijn baby kan nauwelijks drinken met haar misvormde mondje.”
Mossane is vier jaar en door cataract blind geboren. Haar papa is haar grote held. Bij hem voelt ze zich veilig. Hij zou zó graag zijn lieve dochter haar zicht teruggeven. Met haar handen en tastzin kon Mossane zich goed redden, maar vanwege haar vertroebelde zicht was ze verlegen en trok ze zich vaak terug. Haar ouders waren 'haar ogen', en vier jaar lang was het hun grootste wens dat Mossane's gezichtsvermogen zou worden hersteld.
‘Er is geen ziekenhuis in Dakar waar ik niet ben geweest om deze behandeling te krijgen', vertelt de 63-jarige Hamady op de Africa Mercy. Op het schip werd zijn 13-jarige zoon Daouda eindelijk geopereerd aan een tumor in zijn gezicht.
Dertien jaar geleden kreeg Charity een vreemde knobbel op haar kin, die zienderogen groeide. De jonge vrouw was diep ongelukkig en ten dode opgeschreven. Sylvester, een medewerker van een plaatselijke hulporganisatie die toevallig in haar dorp was, stelde voor om Charity naar een ziekenhuis te brengen. Maar Charity en haar familie kozen ervoor om een behandeling op te starten bij de plaatselijke kruidenman. Die kon haar echter niet helpen.
Marieme zocht met haar 6 kinderen - 4 meisjes en 2 jongens - hulp aan boord van ons ziekenhuisschip. De broertjes en zusjes leden allemaal aan syndactylie, een aandoening waarbij de vingers en/of tenen aan elkaar zijn vastgegroeid.
